Jolien Roetman, 23 april 2012
Kenia , Nairobi 27°

Terug in Kenia, tijd voor actie!

17-04-2012

Vorige week zaterdag ben ik weer gearriveerd in Kisiii Kenia. Ik ben terug gegaan naar deze plek, waar ik nog zoveel te doen en uit te zoeken heb. Wat is het heerlijk om weer terug te zijn. Het regenseizoen is duidelijk begonnen. Elke dag vanaf een uur of 5 begint het te hozen tot de volgende morgen. Alle straten zijn veranderd in glijbanen van modder. Ik presteer het natuurlijk om constant uit te glijden en mooie bewegingen te maken.(Mzungu faling down) Mijn schoenen zijn ondertussen allemaal dieprood van de modder net als mijn sokken en ik krijg het er met geen mogelijkheid uit.

Maandag ben ik begonnen met Swahilli lessen. De hele buurt helpt me, wat eigenlijk helemaal niet helpt. Constant als ik woorden probeer te leren komen ze binnenwandelen met nieuwe woorden en zinnen… Lief bedoelt, maar schiet geen bal op. Ik woon nu in een heel klein huisje van 1 ruimte met een bed binnen. Koken doe ik op 1 kook”ding” met kolen. De wc wordt weer gedeeld met de hele buurt. Het is een klein gat in de grond en dat is best even leren mikken! Douchen doe je nadat je een bak water gevuld hebt met water uit de put. Vaak vind ik het heerlijk zo simpel leven maar wat mis ik af en toe de luxe van thuis!! Ik kan niet wachten tot ik mn wasmachine thuis aan kan zetten, ik ga er dan voor zitten met een drankje en lekker toekijken hoe de machine mijn was doet! Ik heb nog elke keer blaren op mn handen na het wassen van mn kleding. Koud-regenwater, het beste water wat je voor de was kunt gebruiken… Aldus mijn lieftallige buurtgenoten.

Dinsdag ben ik gelijk met de NGO Sasa mee geweest het “veld” in. Daar hebben we mensen getest op HIV/aids en Soa’s. Veel jonge meiden die sekswerk doen. Kleine kinderen op de rug gebonden. Ook werd er een demonstratie gegeven over veilige seks, met zowel een mannen als vrouwencondoom. De demonstratie wordt met een nep-penis en nep-vagina gedaan, erg praktisch weer. Het verhaal, dat mannen in de Bush Bush in Afrika, een condoom op een stok buiten de tent zetten is waar. ( Dat komt voort uit het verhaal dat mensen de Masai seksuele voorlichting gaven. De demonstratie hoe je een condoom omdoet werd gedaan op een stok.) Mijn collega’s hebben ooit een hele boze man gehad die HIV besmet was. Tijdens de voorlichting hadden ze voorgedaan hoe je een condoom omdoet om een vinger….. Het gevolg dat deze meneer dus netjes een condoom omdeed… alleen dan om z’n vinger….

Het project van Sasa in Kisiii loopt op zijn einde. Het is tijd voor iedereen om alles af te ronden en afscheid te nemen van de groepen waarmee ze hebben gewerkt. Zo was ik mee naar een dorpje waar lokaal bier gebrouwen werd, daar was een vrouwengroep die leert bankieren en geld te sparen. Het hele dorp rook naar alcohol. Toen ik binnen kwam stonden er ongeveer 20 vrouwen op en begonnen te schreeuwen, dansen, springen en zingen. “Karibu (welkom), Karibu” De vrouwen dromden zich om me heen. Bijna allemaal tandloos lachend. Ik werd er bijna een beetje bang van. Gelukkig werd iedereen snel tot de orde geroepen. Alle oude vrouwtjes gingen op de grond zitten en ik zat op een stoel… Er werd afscheid genomen van de vrouwengroep en voorgesteld dat deze vrouwen lid werden van de YWCA Kisii. Ik heb ze in contact gehad met Mary, het hoofd van de YWCA Kisii. De YWCA heeft een prachtig gebouw waar ze samen kunnen komen en de capaciteit om deze groep vrouwen te ondersteunen. ( Misschien zelfs met het afkicken van hun gehele dorpse alcohol verslaving!)
De auto van Sasa zat ondertussen vast in de modder. Het hele dorp was uitgelopen om toe te kijken, en niemand hielp. Mega dronken en lachend liepen ze met ons en met de auto mee. Ik werd in de auto gezet omdat alle dronken mannen nogal onder de indruk waren van de Mzungu in hun weggestopte dorpje.


23-04-2012
Afgelopen weekend ben ik naar Nairobi geweest voor een ziekenhuis bezoek. Het virus waardoor ik allemaal rare blaasjes kreeg is over, maar ik had nog allemaal andere vage bultjes die ontzettend jeukten. Na lang onderzoek bleek dat er een mijt onder mijn huid leeft. Die beweegt zich heen en weer onder mijn huid, waardoor ik dus ontzettende jeuk heb. Weer een hele lading medicijnen. Hopelijk is mijn huid na 2 weken dan eindelijk echt hersteld!

Het weekend verbleef ik in Rongai. Een hele vieze, stoffige, grijze buitenwijk van Nairobi. Geen sprietje gras te bekennen. Overal stonden ezels die volgeladen karren trokken. Ik werd rondgeleid door Odhis (werkt bij Sasa) die zijn hele leven in Rongai gewoond heeft. Hij stelde me voor aan een stel straatjongens. Liet me zien waar en hoe ze slapen. De jongens waren ontzettend aardig en super “normaal”. Behalve dan dat ze slapen onder een plasticzakje in de buitenlucht. Wat waren het veel jongens en wat zou ik ze graag helpen. De meesten van hen waren wees. De vader van Odhis heeft een stuk land aan de rand van een krottenwijk, wat een mogelijkheid biedt om een ruimte te bouwen om onderdak te geven aan de straatjongens. Het is een vruchtbaar stukje waar groenten en fruit verbouwd kunnen worden. Wat zo een voorziening kan zijn om de jongens in voedsel te voorzien. Daarbij kunnen ze dan leren hoe ze hun eigen gewassen kunnen verbouwen. (Dit is trouwens niet het stuk Massaii land waar ik vorige keer over vertelde. Ik had helaas geen kans om dat stuk land te zien)

Ik weet niet hoe ik moet beschrijven hoe het was om door de krottenwijk te lopen. Golfplaten waren tegen elkaar gestapeld, die zo een huis vormden hele families die daarin wonen. Sommige gezinnen wonen onder stokken die in de grond staan met een stuk plasticzak erop. De straten waren ongelofelijk smerig en baby’s kropen daar doorheen, kinderen spelen op de gore straat. Overal was modder en de geur van urine en uitwerpselen was overal. Het was ongelofelijk. Wat goor, wat een ellende wat een wereld!
Een vriend van Odhis, Aboe werkt in de wijk als social worker vanuit een kerk. Hij is bekend in de wijk en met hem en Odhis kon ik veilig door de hele krottenwijk lopen. Ik besef nog steeds niet helemaal hoe het was om dat te zien. Zoveel mensen! Zoveel jongeren, zoveel vaders, moeders en kinderen die daar hun hele leven wonen. De bewoners zelf noemen het de “getto”. Het is ’s nachts super gevaarlijk. Moorden, verkrachtingen en noem maar op zijn daar elke nacht aan de orde. Brrrr. Ik had niks kostbaars meegenomen toen we door de wijk liepen, ook geen camara. Ik zou zo graag aan jullie laten zien hoe het eruit ziet. Binnenkort komt er een muziek videoclip uit, het is een nummer in Swahilli met een oproep om het geweld tegen vrouwen te stoppen. Deze clip gaat opgenomen worden in de krottenwijk.
T.z.t. (want dat kan altijd even duren hier in Afrika) zal ik jullie de link geven.

Gelukkig ben ik nu weer terug in het zonnige Kisii. Ik ben blij terug te zijn in Kenia. Ik doe hier wat mijn hart me ingeeft en leef dichtbij mezelf. Ik leef zo simpel en zie hoe ingewikkeld het leven kan zijn. Ik besef me meer en meer wat een gelukkig mens ik ben en wat ik een geluk gehad heb door in Nederland op te groeien. Mijn dankbaarheid richting mijn ouders is zo groot geworden. Ik ben altijd opstandig geweest en het groenere gras bij de buren wilde ik altijd hebben. Ik besef me wat een goede kansen zij mij gegeven hebben en hoe belangrijk het is om uit een warm nest op te groeien. Ik ben 23 jaar en heb mijn studie afgerond. De wereld ligt aan mijn voeten. Ik kan doen wat ik wil en heb de vrijheid en mogelijkheid om te kiezen. Wat voor een kans heeft het merendeel van de bevolking hier? Wat voor kans heeft een baby dat op de gore straten rondkruipt in de getto zonder bescherming? Ouders die het kind geen dak boven het hoofd kan bieden, laat staan eten, kleding, onderwijs… Jonge meiden die hun leven niet zeker zijn door het leven in de getto. Wat voor uitzicht biedt hun de toekomst, zonder onderwijs of kennis?
Mijn doel hier nu, is proberen wat kinderen uit deze getto naar school te sturen. Scholen zijn voor ons niet duur. Verandering begint bij onderwijs. Kennis brengt een betere toekomst. Zonder diploma’s is er geen werk. Zodra ik volkomen beter ben ga ik een plan maken en jullie daar zeker van op de hoogte houden. Het is tijd voor actie!

Voor nu heel veel liefs,

Jolien

Ps. Mijn vlucht is geannuleerd maar ik kom zeker rond 4 juli weer thuis!
xxxx

Jolien in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl